Czasami warto się przebudzić.

 

Obudził się w środku nocy. Gwiazdy i księżyc na czystym, letnim niebie za oknem, rzucały lekką poświatę na nagie ciało ukochanej.
Leżała na boku. Odwrócona do niego plecami, leciutko zwinięta w kłębuszek, ukazywała mu bezwiednie wejście w krainę niewypowiedzianej rozkoszy. Krainę, której strzegły dwa – wyjątkowo miękkie, idealnie gładkie, zamknięte w tej chwili, jakby uśpione – płatki najpiękniejszego kwiatu. Czuł w nozdrzach jego woń, a na ustach pozostała pamięć jego smaku.
Patrzył na nią i myślał, jaka jest piękna, jaka w tej chwili bezbronna, a dokoła czuć było zapachy ich wieczornych miłosnych igraszek. Patrzył na jej nagość, która w romantycznym otoczeniu sprawiła, że jego męskość powoli zaczęła nabrzmiewać, aż po chwili stwardniała do granic wytrzymałości.
Nie zastanawiał się. Dwoma palcami rozchylił wilgotne od wewnątrz płatki i wszedł pomiędzy nie pewnie, lecz bardzo delikatnie. Wszedł w nieprzeniknioną głębię kwiatu. Przytulił się, przywarł do jej pleców całą powierzchnią ciała i splótł swe nogi z jej nogami. Objął ją delikatnie tak, by poczuć w dłoni jej nie dużą, ale bardzo wrażliwą pierś.
Trwał w bezruchu czas jakiś, delektując się cudownością zjednoczenia, po czym wargami zaczął muskać kark odsłonięty pomiędzy opadającymi na poduszkę długimi, pięknymi, jasnymi włosami, które promieniały w księżycowej poświacie niczym srebro najdelikatniejszej, florenckiej roboty.
Koniuszkiem języka delektował się smakiem jej potu. Zwilżył też opuszek palca, by w tym samym czasie gładzic miękkie – w tej chwili – szczyty sutków ukochanej. Jednocześnie, bez użycia bioder, poruszał przyrodzeniem w jej wnętrzu, używając jedynie, wprawionych w tym mięśni.
Po chwili poczuł, iż jego potrójna stymulacja odnosi pożądane efekty. Partnerka odczuła z początku słodkie zaskoczenie, ale nie chcąc zrozumieć tego, co się z nią dzieje, oddała się absolutnie w ten mistyczny świat. Zaczęła go odbierać ciałem, nie rozumem. Nie starała się dociekać czy to sen czy jawa. Pragnęła tylko by stan ten trwał i podążał dalej, by prądy, – jakie czuła – rozchodziły się po całym ciele, by docierały do najodleglejszych jego zakątków, by się wzmacniały i rosły, i rosły.
On jej rosnące podniecenie wyczuwał w zmienionym oddechu, w twardości kształtujących się sutków, w odzewie uścisków jej wnętrza.
Leżeli tak w pozornym bezruchu. Byli wulkanem uśpionym, lecz w ukryciu ich wnętrz, powoli, po cichu wzbierały cieki miłosnej lawy, której fale nabierały rozpędu i mocy, by w przyszłości eksplodować, zaskakując ich samych rozkoszną potęgą, jaka w nich tkwiła.
W którymś momencie tego trwania ciało kobiety zaczęło lekko drgać, by po chwili wyprężyć się niczym naciągnięta struna. Znając partnerkę wiedział, że to sygnał gotowości na przyjęcie kolejnych, mocniejszych bodźców.
Jego biodra zaczęły powolny, miarowy, jednostajny taniec. Przy każdym ruchu czuł jak cudownie mocno jest obejmowany, a ona jak cudownie mocno jest przezeń rozciągana. Ścianki jej kwiatu były tak ściśle do pręcika dopasowane, że czuli siebie nawzajem doskonale. Byli jednym kwiatem.
Po chwili odebrała jego rytm i zaczęła odwzajemniać się delikatnym ruchem przeciwnym. Wzmogło to jego i tak ogromne pożądanie.
Dłonią, już nie tylko sutki, lecz całe piersi gładzi, pieści i lekko uciska. Wędruje niżej, by pieścić brzuch i łono drobnym, przystrzyżonym runem porośnięte, a dalej kształtne biodra, kośćmi lekko uwydatnione.
Ciepło oddechu, wilgotność języka, delikatność warg i słowa cudowne mówione wprost do ucha, docierają do jej podświadomości, w inny wymiar, powodując, że krew staje się coraz gorętsza i zaczyna burzyć się w żyłach, a prądy rozkoszy rozchodzą się wokół głowy i spływając na resztę ciała, łączą się i wzmacniają prądy wywołane dłonią, oraz przyrodzeniem.
Taniec bioder nie jest już spokojny, lecz szybki, mocny, wręcz gwałtowny. W ciszy gwiazd słychać potężne uderzenia, szybki oddech jego i jej nietłumione pojękiwania. Wszystko to z sekundy na sekundę narasta i przyspiesza. On wbija się w otchłań jej wnętrza całym impetem sił, wiedząc, że ona czeka na to by ją przebił, rozerwał na strzępy. Ich wzajemne pożądanie jest coraz większe. Jedno syci drugie, biorą i dają jednocześnie.
Jej piersi przeistaczają się z formy w formę w jego już wcale nie delikatnych dłoniach. Całe ciało przyjmuje fantastyczne, niemal nie ludzkie kształty. Jego usta stały się zaborcze, język nachalny i wyuzdany, zęby raz po raz kąsają płatki jej uszu, szyję i ramiona. Dłoń bezwstydna wpełza pomiędzy uda, a palce rozchylają płatki i odszukują punkt, który jest jej kulminacją. Miażdżą go i profanują, wydaje się, że chcą go unicestwić raz na zawsze. A jej dłoń, zwykle delikatna, nabiera potężnej siły i staje się wspólniczką dłoni partnera. Wspomaga swego ciemiężyciela na ile potrafi.
I nagle, oboje nie wytrzymują tej walki wspólnej, wzajemnej, tego tańca szatańskiego. Wulkan wybucha jej krzykiem, zalewa ich jego lawą, w jednej chwili tracą przytomność i wszystko się kończy. Pozostaje tylko cisza. Powietrze jest przepełnione potem, ich wspólną wilgotnością, uspokojeniem, odprężeniem i jednością.
Po chwili spojrzał na przedmiot swego uwielbienia, pożądania i spełnienia. Jak przed paroma minutami, tak i teraz leżała na boku w embriona się przeistoczywszy. Parowała jeszcze po eksplozji, strużka lepkiej lawy wypływała z krateru rozkoszy, lecz była tak spokojna, tak niezmieniona, jakby się nic nie wydarzyło. W całej przygodzie nawet na moment nie otworzyła oczu. Nie zbudziwszy się – zasnęła ponownie. Snem pełnym słodyczy, spełnionym, rozkosznym snem wielkiej miłości i namiętności.

< Poprzednia		Następna >